''Πόσο πολύ σ αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις...''

   Όπως δηλώνει και ο τίτλος αυτού του Post, με τον τίτλο αυτού του υπέροχου τραγουδιού-το οποίο είναι ένα από τα αγαπημένα μου-, θα μιλήσω για την αγάπη χωρίς ανταπόκριση.  Ο Λεό Μπουσκάλια αναφέρει σε ένα από τα  βιβλία του:''Αγαπάς για να αγαπάς και όχι για να βρει ανταπόκριση η αγάπη σου.'' Αλλά είναι δυνατό αυτό στην πράξη?Η προσωπική μου απάντηση είναι όχι.
    Το να αγαπάς τον άλλον με όλη την ψυχή σου είναι άραγε πιθανό να τον κάνει να νιώσει τα ίδια συναισθήματα? Η απάντηση και πάλι είναι όχι. ΌΧΙ.''Πως δε μ αγάπησες το ξέρω'', όπως λέει και το τραγούδι. Όμως εγώ δεν μπόρεσα να το αντέξω αυτό το όχι. Δεν χρειάζεται να αναφέρω το πόσους τόνους κλάμα έριξα, χρειάζεται? Η απόρριψη αυτή με συμάδεψε για πάντα. Και μόνο ένα πράγμα είχα στο μυαλό μου: Γιατί??? Γιατί ρε γαμώτο? Γιατί??? Με έπνιγε το αίσθημα της αδικίας. Λογικό είναι πιστεύω για ένα τρελά ερωτευμένο άνθρωπο. Γιατί ενώ εγώ όποιο τραγούδι  κ αν άκουγα που μιλούσε για αγάπη σε σκεφτόμουνα και εσύ δεν έκανες το κόπο καν να μου μιλήσεις? Γιατί??? Γιατί με έκανες να κλάψω άπειρες φορές? Γιατί??? Γιατί ενώ με ήθελες και μου το χες πει στην αρχή στο τέλος έκανες πίσω? Γιατι??? Γιατί δεν μ αγάπησες? Μακάρι να μ αγαπούσες όπως εγώ... Απαντήσεις σε όλα αυτά τα΄ερωτήματα και άλλα χιλιάδες ακόμα, πιθανών δεν θα πάρω ποτέ...Αλλά όπως λέει και ένα άλλο εξαιρτετικό τραγούδι: ''Έμεινα εδώ να μην σου λείψει τίποτα...Έμεινα εδώ να μην μαραθείς...'' Και αυτό θα κάνω.... Θα μείνω πάντα δίπλα σου...Γιατί ξέρω ότι είσαι το άλλο μου μισό...
      Τέλος, θα ήθελα να ξαναπώ ότι σ αγάπησα με 'ολη μου την ψυχή. Για σένα μπορούσα να κάνω τα πάντα. Μα γιατί βάζω παρελθόν? Ακόμα σ αγαπώ.... Ακόμα θέλω τα δύο σου μάτια να κοιτώ... Ακόμα σε ζητώ... Θα κλείσω με ένα αισιόδοξο μήνυμα γιατί έχει πέσει πολύ κατάθλιψη:''Αγάπησε με όλη την ψυχή σου. Μπορεί να πληγωθείς, τι μπορεί , σίγουρα θα πληγωθείς αλλά θα έχεις ζήσει κάτι αληθινά...''
ΣΑΓΑΠΑΩ...