Νυχτα Παρασκευής...

   Μετά από 3 ώρες μάθημα proficiency και στο τέλος της εβδομάδας, πλέον δεν έχω αντοχές ούτε να κουνήσω το δαχτυλάκι μου. Αυτό είναι το τέλος της 2ης εβδομάδας στο λύκειο. Εντυπώσεις? Ανάμεικτες...Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Ο χρόνος θα δίξει...
   Τι κάνει μια έφηβη στις 22.50 το βράδυ της παρασκευής? Βλέπει τηλεόραση και προπσπαθεί να ξεκουραστεί. Μα τι λέω? Ο όρος ξεκούραση δεν θα υπάρχει από δω και πέρα στο λεξικό μου.. Δεν με πειράζει όμως. Γιατί έχω δίπλα τους φίλους μου. Τ α φιλαράκια μου. Θα σας τους παρουσιάσω αναλυτικά αργότερα.! Η συνέχεια στις οθόνες.χεχε... Λοιπόν, οι φίλοι μου που λέτε, είναι πάντα δίπλα μου και με στηρίζουν, ακόμα και όταν έχω τις μαύρες μου. Και δυστυχώς αυτό συμβαίνει συχνα. Θέλω λοιπόν να τους ευχαριστήσω όλους και να τους πω ότι τους λατρεύω άπειρα.... Ειδική ευχαριστία σε Ίζη και Μαυρωμάτικο φασόλι(μαρια παπα) οι οποίες ήρθαν και με είδαν στο φιλικό μου αγώνα μπασκετ χτες. Σας λατρεύω και σας ευχαριστώ πολυ.... Για να πω την αλήθεια όταν ήμουν στον πάγκο και απέναντι ακριβώς ήταν οι κερκίδες όπου καθόταν οι φιλενάδες μου, οι οποίες ήρθαν να με στηρίξουν, συγκινήθηκα. Ο ναι, είμαι τόσο ευαίσθητη. Όπως θα λεγε και η αδερφή μου(δεν έχω αδερφή εξ αίματος αλλά υπάρχει ένα άτομο σε αυτό τον κόσμο που την νιώθω σαν αδερφή μου,και παραπάνω μην πω)είμαι ευκολοκλαούρα. Ναι το παραδέχομαι....
Κάπου εδώ συσσορεύεται η κούραση της εβδομάδας γι αυτό θα σας αφήσω... Καλό βράδυ... Σε όλους... Α! Υ.Γ. ΄Να χαμογέλάτε και να μην μασάτε.!!!'