Γιατί?

    Γιατί?Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούμε να βγάλουμε από το μυαλό μας?Γιατί/?

Πες μου γιατί..
Πες μου γιατί...Γιατί να ναι όλα άσχημα μακριά σου...Πες μου γιατί να μου λείπει τόσο η αγκαλιά σου...Πες μου γιατί τριγυρίζεις μέσα στο μυαλό μου...Πες μου γιατί δεν αντέχω πια τον εαυτό μου......Σε μπαρ και σε μοτέλ...Σε λεωφόρους και πεζοδρόμια ψάχνω για να βρω μάτια με τα δικά σου όμοια...

  Και λοιπόν έμεινα εγώ και πάλι να κοιτάζω...Να κοιτάζω εσένα...Εσένα που ποτέ δεν έμαθες τι ήσουν για μένα...Και όποτε τύχει και σε δω,πέφτω...Πέφτω και όλοι ρωτάνε ''τι έγινε ρε Έλενα πάλι?Πάλι για αυτόν είσαι έτσι?''. Πόσο θα ήθελα η απάντηση να  μην είναι έτσι...Πόσο θα ήθελα να σε έιχα πια ξεχάσει...Πόσο θα ήθελα να σε έβλεπα και να σε αντιμετώπιζα όπως όλο τον υπόλοιπο κόσμο?Πόσο θα ήθελα να μην κλαίω πια για  σένα...Πόσο θα ήθελα να σταματήσεις πια να ορίζεις την σκέψη μου...Πόσο θα ήθελα...Αλλά δυστυχώς η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση είναι καταφατική...Ναι πάλι για αυτόν γίνομαι χάλια...

 Και σας ρωτώ...Πως θα μπορέσω  να τον ξεχάσω?Μα δεν θα μπορέσω...Αυτή είναι η απάντηση...Και τι κάνεις τότε?Όταν όλα τον θυμίζουν?Τότε απλά προσπαθείς να ξεχάσεις και να μην πονάς πια..Να προχωρήσεις την ζωή σου...Να χαμογελάς...

  Το συμπέρασμα ποιο είναι?Είναι ότι δυστυχώς ή ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι πάντα θα συμαδεύουν την ζωή μας...Πάντα θα τριγυρνάνε στο μυαλό μας..Και όταν καταλάβουν αυτοί οι άνθρωποι τι είναι για μας?Τότε μήπως θα ναι αργά?όχι δεν θα ναι αργά..Γιατί εγώ θα μαι πάντα εδώ...Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς...Στους πάντα ερωτευμένους και πληγωμένους ....Γεια σας...