Πηγαίνοντας σε συναυλία...

 Και πως λοιπόν θα μπορούσε μια έφηβη να περάσει το Βράδυ της Τετάρτης της?Διαβάζοντας, μιλώντας στο τηλ ή πηγαίνοντας σε συναλία...

Χτες λοιπόν ήταν η συναυλία του Αλκίνοου Ιωαννίδη, στην πυξίδα..Και ενώ όλοι περιμέναν να πάω με τις φίλες μου, εκείνες(ξενέρωτες ομολογώ...)δεν ήρθαν και τελικά πήγα με την μαμά μου και την θεία μου...Πόσο τρέντι ε?Και όμως πέρασα πάρα πολύ καλά...Γελάσαμε τραγουδήσαμε ήπιαμε ...Τέλεια ήταν...

  Φτάνουμε κατά τις 22.20 και αισιοδοξούμε ότι ο Αλκίνοος θα εμφανιστεί σε κάνα 10λεπτο...Βγαίνει όμως στην σκηνή κατά τις 11 παρά...Μέχρι τις 00.20 ήταν το πρώτο μέρος...Όταν τον είδα εκεί πάνω στην σκηνή να τραγουδάει με διαπέρασε μια σπίθα...Τι και αν η διπλανή μου με είχε φλομώσει στο τσιγάρο..?Τι και αν καθόμασταν (όλιγον τι)σαν σαρδέλες?Τι και αν ήμουν νυστική?Τι και αν ο Αλκίνοος ήταν άρρωστος, όπως μας θύμιζε συχνά πυκνά?Αυτή η συναυλία ήταν μαγευτική...

  Το πρώτο μέρος άρχισε με το τραγούδι Παράκληση και στη συνέχεια με το Εκτός τόπου και χρόνου,ενώ τελείωσε με το Δεν μπορώ..Μετά από ένα 20λεπτο διάλειμμα λοιπόν,ο Αλκίνοος πέρνει και πάλι τον δρόμο της επιστροφής στην σκηνή και τότε όλοι τον αποθεώνουν...Το αστείρευτο χιούμορ του δεν έλειπε όυτε και από την χτεσινή του συναυλία...Τον έχω απολάυσει 3 φορές και οι 3 με άφησαν άφωνη...

Το δεύτερο μέρος έιχε περισσότερο γέλιο και κέφι...Το δικό μου αγαπημένο τραγούδι υπόθηκε τελευταίο, πριν το encore που κάνουν όλοι οι καλλιτέχνες....Θα μαι κοντα σου όταν με θες...΄Τελευταίο ταλευταίο τραγούδι ήταν το Κόκκιν'α χείλη το οποίο ήταν απίθανο...Η συναυλία έφτασε στο τέλος της και εγώ εν τέλει κατάφερα να πάρω αυτόγραφο...Γιούπι....Επίσης μου μίλησε και με άγγιξε στον ώμο...χιχι....

Και να λοιπόν η συναυλία φτάνει στο τέλος της στις 2.15...άλλη μια μαγευτική βραδιά με την μαγική φωνή και συντροφιά του Αλκίνοου...Ευχαριστούμε για την απίστευτη βραδιά...Και του χρόνου με το καλό...Καλή αντάμωση...