Δευτέρα σήμερα..Και γυρίζουμε λοιπόν πάλι στην ρουτίνα....Είμαι χαρούμενη πάντως γιατί μου χαν λείψει όλοι...Σκέψεις πάνε και έρχονται στον μυαλό μου...Και ποιο είναι το κύριο θέμα?

''Γιατί άραγε αυτό που ορίζει την ευτυχία ενός ανθρώπου να γίνεται και η πηγή της δυστυχίας του?''

 Και λοιπόν έρχεται εκείνη η στιγμή που αναρωτιέσαι...Αναρωτιέσαι γιατί αυτό που σε κάνει να πετάς, που σου δίνει φτερά, που σε κάνει τον ποιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο παράλληλα μπορεί να σε φτάσει στα πατώματα, να σε κάνει να θες να πεθάνεις..Πραγματικά το σκέφτομαι συνέχεια...έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να μαι χαρούμενη και το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο να θέλω να παίξω μια μπουνιά σε όποιον βρεθεί μπροστά μου...Γιατί ναι υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σε κάνουν τον ποιο ευτυχισμένο άνυρωπο στον πλανήτη,αλλά μπορούν να σε κάνουν να θέλεις να πεθάνεις κιόλας..

 Δεν πιστεύω ποτέ να μπορέσω να σας απαντήσω...Μα άλλωστε δεν υπάρχουν απαντήσεις σε όλα τα θέματα..Εγώ θα συνεχίσω όμως την έρευνα..:)