Πάσχα...

Κυρική του Πάσχα λοιπόν σήμερα...Χρόνια πολλά σε όλους και Χριστός Ανέστη...

Σήμερα κατά την παράδοση, σουβλίζουμε αρνί και γλεντάμε και χορεύουμε...

Αλλά δεν νομίζω να γίνει στην οικογένεια μου...Δεν πειράζει όμως...

  Η αγαπημένη μου στιγμή είναι όταν ακούω το ''Χριστός Ανέστη εκ νεκρών...''από το στόμα του παππά.Έτσι και χτες με το που ακούγεται η φράση, τι δυναμιτάκια θες, τι χαμόγελα και φιλιά, τι αγκαλιές με τα συγγενικά πρόσωπα...όλα φαίνονται καλύτερα για 5-10 λεπτά..Ο κόσμος είχε περιτριγυρίσει όλο το προαύλιο της εκκλησίας και έτσι για να πας από την μια άκρη στην άλλη χρειαζόσουν κάνα 10λεπτο μες στο νερό...
Οι παιδικές φατσούλες είναι όμως εκείνες που μου δίνουν δύναμη...όταν βλέπεις τα παιδακια και σου γελάνε τότε λες''είμαι παράδεισο''...όταν τα κοιτάς καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ελπίδα...Υπάρχει ελπίδα και βρίσκεται στο χαμόγελο των μικρών αυτών αγγέλων, που όσο τα πόδια τους μακραίνουν τόσο τα φτερά τους μικραίνουν...

Ακούγωντας την μελωδία του Ερωτόκριτου-αυτού του εξαιρετικού κρητικού έργου που όσο το ακούω τόσο καταλαβαίνω την αξία του-κυλάει το πρωινό μου..Τι κ αν κοιμήθηκα 3 χτες το βράδυ?Ένα πρωινό τηλεφώνημα με ξύπνησε στις 10...Που να χορτάσω ύπνο δηλαδή...Δεν πειράζει όμως...Θέλω να πάω βόλτα με το ποδήλατο.Ελπίζω να τα καταφέρω...
Φίλοι μου, καλή συνέχεια καλό φαγοπότι και με μέτρο ε?''Παν μέτρον άριστον!''
Χρόνια Πολλά και πάλι...Η Ανάσταση του Χριστού ας ελπίσουμε να φέρει και την Ανάσταση στις ψυχές μας...Γεια σας..