Πυξ-Λαξ!!!

Πυξ-Λαξ....Το συγκρότημα της καρδιάς μου...Το αγαπημένο μου συγκρότημα....Η συναυλία τους την Δευτέρα 26-09-2011, έσπασε όλα τα ταμεία!!!Από που να ξεκινήσω?? Τι να πρωτοπώ? Θα ξεκινήσω από το γεγονός οτι είμασταν όρθιοι γύρω στις 4-5 ώρες και ότι μέχρι και σήμερα ο λαιμός μου είναι κλειστός και μιλάω σαν την Κατερίνα Στανίση...Ο ενθουσιασμός μου,που θα τους έβλεπα από κοντά, δεν περιοριζόταν πουθενά. Οι φίλοι μου με έβλεπαν και έλεγαν :''Mα καλά γιατί αγχώνεσαι?'' Πού να ξεραν όμως? Που να ξεραν πόσα βράδια δεν μπορούσα να κοιμηθώ γιατί περίμενα αυτή τη μέρα?Που να ξεραν τι σημαίνει αυτό το συγκρότημα για μενα?Που να ξεραν...
    Στο ανηπέρβλητο παρεάκι μου, είμασταν 10 άτομα.Δεν φτάσαμε όλοι μαζί αλλά σε δόσεις. Εγώ ήμουν λίγο απόμακρη μέσα στην τόση χαρά μου, γιατί έψαχνα τρόπο να σπρώξω(χαχα)για να παώ στην πρώτη σειρά από την δεύτερη που είμασταν.Δεν παίζομαι το ξέρω...!!!!Είχα δίπλα μου τον σωματοφύλακα Χαβάκη, ο οποίος μου υπενθύμιζε συνέχεια πόση ώρα έχουμε ακόμα μέχρι να πάθω το εγκεφαλικό(*να βγουν οι Πυξ-Λαξ στην σκηνή, ντε...). Η μαγική στιγμή έφτασε... Η καρδία μου χτυπούσε ποιο γρήγορα και από τους χτύπους του ρολογιού. Οι Πυξ-Λαξ στην σκηνή. Το κλάμα από τα μάτια μου, δεν σταμάτησε την πορεία του για ένα μισάωρο σίγουρα... Πόση χαρά... Πόση συγκίνηση... Έβλεπα τα είδωλα μου από κοντά. Είδα το πλιατσικάκι μου από κοντά. ..Ό,τι και να πω τώρα, δεν περιγράφει το συναίσθημα εκείνης της στιγμής...Ένιωθα βασίλισσα...Περιττό να πω ότι έχω τραβήξει όλη την συναυλία σε βίντεο!Για να την απολαμβάνω για πάντα... Η συναυλία ξεκίνησε με το πολυαγαπημένο τραγούδι : ''Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα...''.Αργότερα, ο Μάνος Ξυδούς μας επισκέφτηκε έστω και για λίγο... Σε wallpaper τον απολάυσαμε για μια τελευταία φορά, στο τραγούδι : ''Εσύ εκεί''...Να σαι καλά Μάνο... Στη συνέχεια το τραγούδι :''Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ?'', έκανε όλο το στάδιο να ανατριχιάσει...
     Η συναυλία συνεχιζόταν... Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, κατάλαβα πόσο σημαντικοί είναι οι φίλοι μου για μένα...Πόση υπομονή έχουν δίξει απεναντί μου και πόση αγάπη επίσης...Ευχαριστώ παιδιά...!!!
Φτάνει η στιγμή που ξεκινάει ο Πλιάτσικας, και τραγουδάει τους παρακάτω στίχους :''Άγονη πλήξη μιας ζωής δίχως έρωτα...''Και τότε ανατριχιάζω ολόκληρη... Το αγαπημένο μου τραγούδι... ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ...Λιποθυμία...Τίποτα άλλο δεν περιγράφει αυτό το συναίσθημα...
Ο μεγάλος χαμός έγινε στο τραγούδι :''Mια συνουσία μυστική''. Χορός, τρέλα!!!
Η συναυλία τέλειωσε με το τραγούδι :Πυξίδα....''Ζήσε μονάχα τη στιγμή και άσε το μετά.... Ένα σωσίβιο η ζωή που ξεφουσκώνει αργά...''
Η συναυλία της ζωής μου έγινε στα 15 μου... Θα την θυμάμαι άραγε? Μα φυσικά... Οι Πυξ-Λαξ είναι η ζωή μου...Βλέπω τη ζωή μου μέσα σε αυτούς τους στίχους...Θα κρατήσω αυτές τις αναμνήσεις για πάντα σφραγισμένες στο μυαλό μου...Σας αγαπώ... Δεν ξέρω τι άλλο να πω ποιο απλό, όπως λέει και το τραγούδι τους-τι άλλο να πεις ποιο απλό-... Πάντα θα σας αγαπώ.....

ΠΥΞ- ΛΑΞ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ...