Κάποτε θα ρθουν...

''Υπερασπήσου στο παιδι...Γιατί αν γλιτώσει το παιδί...Υπάρχει ελπίδα...!''
    Τι υπέροχο τραγούδι?Με αυτό το αισιόδοξο μήνυμα θα ξεκινήσω το την σημερινή μας ομιλία..Έτσι και αλλιώς, η σημερινή μέρα ήταν τέλεια...Μαθήματα Latin στο σχολείο στεύθηκαν με επιτυχία, αφού εγώ ο καβαλιέρος και η κολλητή μου, η ντάμα, είμαστε οι καλύτερες μαθήτριες...Όχι να το πενευτώ...Την αλήθεια λέμε...Οι φίλοι μου γελάνε και αυτό μου φτάνει...Είδα και τον πρίγκιπά μου, προχτές..Το βαφτηστήρι μου ντε...Είναι το ομορφότερο δώρο...Στα αλήθεια, είμαι τόσο χαρούμενη όταν είμαι κοντά του...Και όταν ξεστωμίζει τη λέξη ΝΟΝΑ τότε όλος μου ο εσωτερικός και εξωτερικός κόσμος καταρρέει σε αυτή την λέξη.Μπορώ να γίνω χαλί να με πατήσει...Αεροπλάνο να ταξιδέψει...Ο,τι θέλει μπορεί να με κάνει...
Κάποτε θα ρθουν που λέτε...Ποιοι?Όλοι όσοι φοβόμαστε...Αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας...Η αγάπη όλα τα λύνει..Μπορεί να έρθουν κατακτητές,μπορεί να έθρουν δύσκολοι καιροί...Αλλά η αγάπη θα ναι πάντα εκεί...Όλα θα τα υπομένει...Η αγάπη είναι σαν την αλφάβητο.Στην αρχή σου φαίνεται δύσκολη και απόμακρη, σε κάνει να απογοητεύεσαι, αλλά στο τέλος όταν την μάθεις και μάθεις τον τρόπο, τότε όλα είναι όμορφα για σένα... Και τώρα θα μου πεις...Η αγάπη μαθένεται?Η απάντηση είναι απροσδιόριστη, κατά την γνώμη μου...
Να περνάτε καλά..Να χαμογελάτε...Να αγαπάτε...Και να μην ξεχνάτε!!!!!!42 μέρες για τα  Χριστούγεννα!